Bakın arkadaşlar bu mesele parti işi değildir.
“bizim orda ne işimiz var?” diye soran kişi eğer hasmane güçler adına propaganda faaliyeti yürütmüyorsa düpedüz ahmaktır.
hayat dinamik bir sistemdir.
bu sisteme dinamik bir şekilde müdahale etmeyenler zaman içinde dinamik bir şekilde müdahale eden güçlerin kontrolü altına girerler.
sen, “idlib’de ne işimiz var?” diye soruyorsun.
ben, “niçin afrika’da, asya’da, güney amerika’da değiliz?” diye soruyorum. eğer biz bugün güney amerika’ya barış gücü gönderen bir ülke değilsek, suçluyuz. vazifemizi yapmamışız demektir. (toprak fetihçiliğinden bahsetmiyorum burda, modern çağın hegemonik gücü olmaktan söz ediyorum)
o yüzden bir takım sığ düşüncelerle “askerimiz ölmesin!” gibi sureti haktan görünen laflar etmeyin.
eğer israil, “askerimiz ölmesin, barış olsun, kardeşlik olsun” diye 1967’de arap ülkelerine saldırmasaydı, kökünü kazırlardı tüm israil’in. çoluk çocuk hepsi imha olurdu.
o yüzden önce sen saldır! eğer pasif kalırsan, düşmanların kendileri için en uygun, senin ise en zayıf anında saldırırlar. işte o zaman kaybın çok çok korkunç olur. bir asker kaybetmeyeyim derken, on asker kaybedersin.
dünya çapında hegemonik bir güç olmadıkça da kalkınmada belli noktaları aşmamız mümkün olmaz. zira dünya pazarlarını büyük ölçüde hegemon güçler kontrol ederler ve enerji kaynaklarından uzak tutmak vb. yöntemlerle palazlanmanı önlerler.
o yüzden arkadaşlar, ülkemizde beşinci kol faaliyeti yürüten ajanların propagandalarına itibar etmeyelim.
dünya türkün oyun alanıdır.
yeterli güce ulaştığımızda antartika’ya dahi gideceğiz. oranın yeraltı kaynaklarını dahi türkün zenginliğine katacağız.
bunlar devlet politikasıdır. hükümetler bu politikaya ne kadar hizmet edebilirlerse, o kadar takdir görürler. ne kadar da hedeften uzak düşerlerse, o kadar kınanırlar. hükümete olan muhalif tavır, devlet politikasını desteklemek için engel değildir.
