Kabaca, m.s. 500 ile 1500 yılları arasında dünya tarihinin ve harb sahalarının belirleyicisi süvaridir. süvarinin tarih sahnesine çıkışı belli bir zaman gerektirmiştir. zira bugün bildiğimiz atların ataları binmeye pek müsait değillerdi ancak insan için gıda kaynağı olabiliyorlardı. ancak zaman içinde seçme ve ıslah yoluyla güçlü ve kaliteli atlar elde edildi.
yeterli güce sahip atların binicilikte etkin kullanımı ise üzenginin icadından sonradır. üzengi avrupa’da 9. asırdan itibaren yaygınlaşmış, zırhlı süvari ve malum feodal sınıfın oluşmasında rol oynamıştır. hasılı, süvari söz konusu olduğunda, “üzengi” denilen bu basit araç kritik öneme haizdir.
geniş at sürüleri besleme ve bunların kullanımındaki maharetleri sayesinde atlı step kavimleri(mesela türkler) mezkur tarihler arasında dünyayı kasıp kavurmuşlardır. bu kavimler, göçebe olmaları nedeniyle yerleşik tarım toplumlarına nispetle medeniyet basamağında bir kademe geridirler. normalde bu gerçeklik onların her sahada olduğu gibi askeri alanda da yerleşiklere göre daha ilkel olmalarını icap ettirir ancak burada bir istisna söz konusu.
muhtemelen medeniyet basamağında bir kademe geri olan bir toplumun, kendinden daha ileri bir topluma galebe çalmasını bir daha asla göremeyeceğiz. ibn haldun bu olguyu “asabiyye” kavramıyla açıklar. yani göçebeler kendi aralarında daha toplu ve organize hareket etmelerine sebebiyet veren psikolojik bağlara sahiptirler.
