Bütün gücünle Allah’a isyan etmekten kaçın. o’nun rahmet kapısına devam
et. bütün gücünü ve kuvvetini Allah için harca. taatında sarfet. yalvar,
ihtiyaçlarını o’na arz et. başını önüne eğ, kork, hakk’ın gayrına nazar
etme.
hevaya koşma, yaptığın işlere karşılık bekleme. ne dünyayı iste. ne de
ahiretin güzelliklerini talep et. hiçbir şeyden pay talep etme, kendini bir kul gör.
şunu iyi bil ki; kul ve elindeki bütün mal mülk efendisinindir, hiçbirine karşı hak
iddiasında bulunamazsın.
edepli ol… hakk katında her şey ölçülüdür. ne sonra olacak olan önce olur, ne de
erken gelecek sonraya kalır. zamanı gelince nasibin gelir. istesen de istemesen de
hakkını alırsın…
senin için gelmesi mukadder olan şeylere hırs göstermen yersizdir. senin için
olmayan, başkasının hakkı olan şeylere, hasret çekmen yakışıksızdır.
halen kimseye mal olmayan şeyler iki kısımdır: birincisi senin olması ihtimalidir.
eğer böyle ise o şeye neden hasret çekip üzüntü duyarsın. bugün olmasa dahi, yarın
o senindir. nasıl olsa bir gün ona kavuşursun.
ikincisine gelince, senin olmayacak
şeylerdir. bu durum gerçek ise, yine üzüntün ve çektiğin yorgunluk boştur. nasıl olsa
sana gelmez. onun ardından koşman sana ne fayda sağlar. sana, ancak boş yere
zahmet çekmek kalır.
“gözlerini, dünya ehline verdiğimiz nimetlere uzatma. onlar geçici
şeylerdir. dünya süsüdür. biz onları tecrübe ediyoruz. rabbın sana verdiği,
hem devamlı, hem de sonsuzdur.” (taha, 131)
bu ayet-i kerime’nin hükmüne göre, hakk’tan gayrı şeylere bakman yasaktır.
ne olursa olsun, dünya için sana yetecek kadar rızık verilmiştir. asıl vazifen ahiret
için azık hazırlamaktır, ona çalış. bilemezsin, belki dünyalığın bol olsa imanın
elden gider, helak olurdun…
(fütuh-ul gayb’dan)
