Evet, yeryüzü hakiki dervişler ile kaimdir. sözü aslına irca edersek, bütün kainat insan-ı kamil ile kaimdir. o kainatın ruhudur, canıdır. o giderse kainat da vefat eder. kıyamet denilen hadise… bu sırra “yeryüzünde Allah Allah diyen bulundukça kıyamet kopmaz” hadisiyle işaret edilmiştir Allahu alem.
bu söze karşı “yok öyle değil, kainat Allah ile kaimdir” denirse, ona şöyle cevap verilir ” birbirinden ayrı, bir veli var, bir de Allah var zannına düşmemek gerekir, veli ismi altında tasarruf eden odur”
bir yönden bakarsan halktır, diğer yönden bakarsan haktır veya arasını ayırt edemezsen “hayrettir”. son tahlilde sen hayrete düşüp fark edemesen de, iki denizin arasında bir perde vardır, asla birbirine karışmazlar.
not: tasavvuf şöyledir, böyledir diye klavyeye sarılmamız bile belki de bizim meseleden uzak olduğumuza delildir. neyse, o büyüklere bir parçacık sevgi bile kâr sayılır. galibtir bu yolda mağlup…
not2: burada söylenenlerin tamamı Muhyiddin-i Arabi ve İmam-ı Rabbani hz.’nin eserlerinden istifade yolludur. sadece ben kendi anladığım kadarını kendi lafızlarımla yazdım. asılları rahatlıkla füsus ve mektubat’ta takip edilebilir. hâl ve yaşamak başka bir iştir.
