Kalbin Temizse Hikayen Her Zaman Mutlu Biter 1
Tasavvuf ehli kalbini temizleyebilmek için uzun yıllar boyunca çalışır.
elbette kimsenin emeği boşa gitmez.
hepsi belirli derecelerde kalp temizliğini elde ederler.
o kadar emek ve gayrete rağmen içlerinden çok azı tam temizliğe ulaşır.
bir de hak ve hakikat yolunda hiçbir çalışma yapmamış kimselerin boş sözleri vardır ki, bunlar kalplerinin temiz olduğu iddiası ve kuruntusundadırlar.
mesnevi’nin diliyle söylersek, tabaklanmamış yani sayısız kimyasal işlemden geçirilip temizlenmemiş hayvan derisi leş seviyesindedir. tıpkı bunun gibi hakikat ehlinin usulünce arındırılmamış her kalp leşten daha pistir.
ama biz ne kadar yazarsak yazalım. o kitle meselenin aslını araştırmayacak ve boş iddialarına aynen devam edecektir. potansiyeli olan ise zaten bir şekilde işin aslını öğrenir ve gereğini yapar.
evet doğrudur, “iyilerin hikayesi mutlu biter”.
ama sorun şu ki, arınma işleminden geçmemiş her insan kötü ve kirlidir. kötü ve kirli bir insanın ise hikayesi nasıl iyi bitebilir ki? hayat dediğimiz olgu insanın iç aleminin dış plana yansıması ve onlarla yüzleşme sürecinden ibarettir. içte ne varsa, doğal olarak dışa da o çıkacaktır.
eğer gerçekten kalbini, iç alemini, altbeynini temizlemek gibi bir niyetin varsa, onu hakikat ehlinden öğrenebilirsin; ama öyle bir niyetin yoksa, o zaman emmare yani vahşi tabiat seviyesi hayatın kurallarını öğrenmek ve eksiksiz uygulamak zorundasın; şeklen de olsa dünya hayatında başarıya ulaşabilmek için.
vahşi tabiat seviyesi hayatın kuralları şunlardır:
1. iyi insan diye bir canlı türü yoktur. insanların tamamı kötü, bencil, tembel, çıkarcı, yırtıcı ve son derece tehlikeli mahluklardır. onların iyi gibi görünen kimi davranışlarının altında çok daha büyük şerler yatar. dümdüz kötü insanlar bu iyi, merhametli, şefkatli rollerine bürünenlerden daha az tehlikelidirler.
2. bu vahşi canlılara karşı elinde bir kozun yoksa, sen bir hiçsin. ölmen kalman kimsenin umrunda olmaz. paran varsa onları yemleyebilirsin. makam, mevki veya itibarın olursa, onlara menfaat sağlayabilirsin. gücün olursa onları tehdit edebilirsin vs…elinde kozun olduğu müddetçe onları sığır gibi güdersin; yoksa geçmiş olsun.
3. insanlar hain, vefasız ve güvenilmez canlılardır. onlara güvenilemez; itibar edilemez ve ciddiye alınamazlar. ihanete uğrayacağını en baştan bil ve asla şaşırma.
4. tabiat seviyesi hayatta zalim olmak gerekir. kötü ve şerli canlıları hizada tutmak için onlara zulmetmelisin. bunu yapamazsan, onlar sana zulmederler.
tabiat seviyesi insanın daha böyle pek çok şerli vasıfları vardır. bunları bilir ve oyunu kuralına göre oynarsan, en azından dünya hayatında başarılı olursun.
bilinç olarak emmare mertebesinden, yani tabiat ve madde seviyesi hayattan çıkmış olanlar ise başka bir dünyaya transfer olurlar. onların dünyasının kuralları farklıdır.
