Ölüm hakkında boş boş konuşmak kolay.
ölüm haline girmedikçe, onun ne olduğunu bilemeyeceksiniz.
ben girdim de oradan biliyorum. bazılarının zannettiği gibi kalbim tekledi falan değil, doğrudan sekerat halinin yaşanması hadisesi(tasavvufi bir durum)
o anda hissettiğim, dehşet, korku, pişmanlık, çaresizlik hislerini tarif etmek mümkün değil. size garanti veriyorum, faraza sakıp sabancı ölüm sekeratına düştüğü demde, “bütün servetinden vazgeçersen ve dilenci olarak dünyaya dönmeyi kabul edersen, seni kurtaracağız” deseler, tek saniye düşünmeden kabul ederdi.
seni sen yapan her şeyden, bütün sevdiklerinden ebediyyen ayrılıyorsun, kolay mı?
ama gaflet sağolsun!
insan, ölümün hep başkaları için olduğu ve kendisinin dünyada bâki olduğu hissiyatındadır.
